Je kop boven het maaiveld uitsteken

Iedereen kent de term wel. De vraag is waarom dit nog zo weinig gebeurt, zeker wanneer je de relatie legt met talentontwikkeling. In deze blog zal ik geen links plaatsen naar eerdere artikelen/blogs. De vaste lezers weten wat ik bedoel en degenen die hier nog niet bekend mee zijn kunnen natuurlijk een kijkje nemen op www.visieoptalent.nl. Los hiervan zal veel van wat ik beschrijf herkenbaar zijn. Onderstaand mijn beelden waarbij ik, in relatie tot de titel, talentontwikkeling ga afpellen op basis van de gradaties organisatie-leidinggevenden-medewerkers. Hierbij ga ik per gradatie uit van een term die voor de lezers niet onbekend zal zijn.

De kop in het zand steken (organisatie)

Het tegenovergestelde ‘Je kop boven het maaiveld uisteken’ is ‘De kop in het zand steken’. Wanneer een organisatie op het gebied van talentontwikkeling dit laatste doet dan heeft dit voornamelijk te maken met onwetendheid en onwil. Organisaties in deze tijd zijn namelijk gericht op het mooie begrip ‘Return on investment’. Concreet gaat het om het creëren van financiële reserves en aandeelhouderswaarde, waarbij dit laatste voornamelijk gebaseerd is op de korte termijn. Punt is dat talentontwikkeling vraagt om visie en een langetermijnstrategie. Hier zit dan ook de bottleneck want een Visie op talent ontbreekt vaak en daarnaast is binnen de organisatiestrategie het Human Capital vaak het ondergeschoven kindje. Stelt u zichzelf namelijk maar eens de vraag hoe vaak het binnen organisaties voorkomt dat bij tegenvallende financiële resultaten als eerste gesneden wordt in kosten die betrekking hebben Human Capital. Dit terwijl alle positieve financiële resultaten toch afhankelijk zijn van menselijk handelen. Hier is dus sprake van een duidelijke contradictie, die niet direct oplosbaar is aangezien deze voortkomt uit de organisatiecultuur. Zoals bekend is cultuur een voortvloeisel van gezamenlijk gedrag en dit is niet 1-2-3- te veranderen. Heel simpel gezegd is in dit kader de uitspraak van Victor Lamme ‘ in relatie tot mensen ook toepasbaar op organisaties. ‘Gedrag wordt bepaald door gebeurtenissen uit het verleden’. Hiermee is veel te verklaren.

Wat zijn de gevolgen? Organisaties die de kop in het zand steken hebben uiteindelijk geen toekomst. Mensen met talenten gaan deze organisaties mijden of verlaten met als gevolg dat klanten binding verliezen. Dit gezien het feit dat klanten er geen enkel belang bij hebben om met organisaties zaken te doen waarbinnen het talent niet afgestemd is op hun behoeften. Gevolg is uiteindelijk het dalen van de financiële resultaten en een organisatie die snel terrein verliest aan de concurrentie.

Hoe te veranderen? Dit heeft alles te maken met leiderschap gerelateerd aan durf en hier kom ik hieronder op terug.

No guts, no glory

‘No guts, no glory’ is een gevleugelde term. Uitgaande van persoonlijk leiderschap is dit in twee gradaties te verdelen, namelijk voor werknemers die dit doen vanuit een hiërarchische positie en de werknemers die deze positie niet hebben. Op dit laatste kom terug onder de noemer ‘The winner takes it all’

De titel van dit onderdeel zegt voldoende. Als je als leidinggevende het lef niet toont om te investeren zal uiteindelijk het gevolg zijn dat het gaat om een functie zonder inhoud en zingeving. Als leidinggevende moet je de durf hebben om wanneer het nodig is tegen de stroom in te gaan die gangbaar is. In dit geval gaat het dan vaak om het maken van de keuze om tijd vrij te maken voor het geven van aandacht aan de mensen waar leiding aan wordt gegeven. Geen ‘gemaakte’ tijd met verplichte gesprekken maar tijd voor daadwerkelijke interesse in wat werknemers beweegt, wat zij dagelijks doen, waarom zij dit doen en wat zij willen en hun dromen. Ook tijd voor het opbouwen van een relatie die gebaseerd is op ruimte geven en vertrouwen geven en krijgen, zodat talenten tot bloei kunnen komen. Hier zit echter ook vaak het probleem. Leidinggevenden durven vaak deze keuze niet te maken omdat zij dan nee moeten zeggen tegen degenen die nog hoger op de ladder staan. Hierdoor gaat het besef verloren dat een leidinggevende alleen goed kan functioneren bij de gratie van mensen waar hij/zij leiding aan geeft. Dit nog even los van de leiderschapsstijl die altijd faciliterend dient te zijn en tussen de mensen is in plaats van boven de mensen. Deze keuze maken vereist lef maar zal ook resultaat opleveren. Vandaar de uitspraak ‘No guts, no glory’.

Wat zijn de gevolgen: Een leidinggevende die onvoldoende aandacht geeft aan zijn werknemers zal te maken krijgen met weerstand en een enorme onderstroom. Werknemers zeggen dan ‘ja’ en doen ‘nee’ ofwel ‘mentale sabotage’. Uiteindelijk zal dit tot gevolg hebben dat de positie onhoudbaar is. Mooi voorbeeld is dat er bij slechte resultaten nooit een compleet voetbalteam wordt ontslagen maar altijd de coach.

Hoe te veranderen: Maak keuzes, wees duidelijk en durf diversiteit qua talent van werknemers te waarderen, benutten en te koesteren. Accepteer werknemers met hun unieke talenten zoals zij zijn ook wanneer dit niet past binnen de persoonlijke comfortzone. Indien medewerkers echt niet passen gaan zij uit zichzelf wel weg of is het soms nodig een handje te helpen. Dit laatste is geen probleem en kan ook zorgen voor teambalans, zolang er maar niet gezocht wordt naar klonen.

The winner takes it all

Leiderschap is niet voorbehouden aan leidinggevenden en veel van de eerder genoemde zaken zijn ook van toepassing. Werknemers vormen de basis van het succes van organisaties maar dienen ook persoonlijk leiderschap te vertonen. Te vaak blijft dit onder de oppervlakte door persoonlijke ervaringen en overtuigingen. De wereld is echter veranderd ten opzichte van het verleden en werknemers met individuele talenten gaan het verschil maken voor organisaties en leidinggevenden. Laat dan ook de stem horen! Dit kan direct en via de vermaledijde medewerkerstevredenheids-onderzoeken en dan heb ik het nog niet over de mogelijkheid elders de talenten in te zetten. Uiteindelijk draait alles om zingeving, balans en plezier en degene die dat heeft is de winnaar van de toekomst. Daarom de term ‘The winner takes it all’.

Eind goed al goed?

De titel dekt uiteindelijk de lading. Kom in beweging en laat (jouw) talent tot bloei komen. De resultaten zullen verrassend zijn!

Dit is een blog van Richard van der Lee. Ik ben Talent Entrepreneur voor Visie op Talent Consultancy en publiceer regelmatig artikelen op diverse websites in Nederland, België en Engeland over talentmanagement in al zijn facetten en andere ontwikkelingen in de relatie tussen de business en HRM. Volg mij via twitter en bekijk ook eens mijn andere artikelen/blogs/activiteiten op www.visieoptalent.nl.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.