Categorie Trends (retentie-management.com)
War for job versus war for talent

Ondertitel: is HR nodig over de hele wereld? En hoe zit dat met retentiemanagement?

Ondanks de een kind politiek in China is er overschot aan personeel. Dit heeft de zogenaamde “war for job” veroorzaakt en dat terwijl het Westen gebukt gaat onder het tekort aan talent.

In Europa, maar ook Amerika, woedt er namelijk een “war on talent” waardoor organisaties de grootste moeite hebben om talentvolle medewerkers aan zich te binden (al dan niet omdat organisaties hen niet kunnen boeien). Dit ligt dan vooral aan de mogelijkheden die personeel in het Westen heeft, want door het tekort aan personeel zijn zij “in demand”.

Het vinden van een baan is het belangrijkste!

Het omgekeerde is evenwaar in de Aziatische landen als China, Zuid-Korea en Japan. Mensen in deze landen hebben weinig aan personal branding en moeten op een andere manier dan een Linkedinprofiel een geschikte baan zien te vinden. In feite worden deze kinderen van jongs af aan klaargestoomd voor de grote boze wereld van het werken. Al het (spaar)geld van de ouders worden geïnvesteerd in de toekomst van hun kroost. Het vinden van die ene (en vaak is het er maar 1) geschikte baan is het belangrijkste wat er is.

Westerse luxeproblemen: te veel talent!

Heel hun jeugd staat daarom in het teken van competentieontwikkeling, leren van nieuwe vaardigheden en het bijschaven van de juiste attituden. Terwijl hun Westerse leeftijdgenoten aan het voetballen zijn, krijgen Chinese en Zuid-Koreaanse kinderen taalkampen, priveles of zelfs geen vakantie. Dit met als het ultieme doel een voorsprong nemen op de concurrentie. De concurrentie zijn in dit geval de andere kinderen van hetzelfde taalkamp, de kinderen die een stage doen en zelfs de kinderen waarvan de ouders geen geld hebben voor een taalkamp of stage. Er heerst namelijk een moordende concurrentie.

Westerse luxeproblemen: werken bij de overheid

Zij azen namelijk allemaal op dezelfde goed betaalde baan, maar waar men meer dan 60 uur in de week voor moeten werken, bij de overheid. De overheid, en dan spreek ik vooral voor China, heeft een immens grote status en is zowat het hoogst haalbare. Ik denk dat wanneer er een Chinese competitie Beste Werkgever-schap zou zijn de overheid met superstip op nummer 1 staat. Niet omdat zij volgens onze maatstaven veel tijd en middellen in hun personeel investeren, maar puur vanwege de status die dat met zich meebrengt. Noem het Employer Branding als je wil, maar Chinezen zijn statusgevoelig.

Westerse luxeproblemen: talent op de juiste plek

Vanuit HR perspectief zou dit een luxe situatie zijn. Alleen maar gedreven werknemers die zich massaal en spontaan aanbieden bij jouw organisatie. Haalt iemand niet de gewenste of beoogde resultaten dan ontsla je hem/haar zonder al te veel moeite en neem je iemand anders aan. Dezelfde dingen kunnen gebeuren op dezelfde dag als het moet… Klinkt als een ideale situatie, maar de moeilijkheid hier is de juiste man op de juiste plek krijgen. Enkel op die manier kan een organisatie of overheidsinstelling excelleren en perfectie nastreven, maar dat wordt aanzienlijk bemoeilijkt vanwege de overvloed aan potentieel personeel. Ik denk dat ze dat ook luxe problemen noemen in het Westen.

De carrièreplanning van een Chinees

Ook wanneer de juiste man op de juiste plek zit lijkt HR in een comfortabele driver seat te zitten. Een Chinees werkt namelijk erg hard en klopt lange uren al is het maar uit vrees om te worden vervangen. Daarnaast streven zij al van jongs af aan naar een hoge positie binnen het bedrijf. Dus als het de angst niet is dat hen stimuleert hard te werken dan zijn het wel hun ambities. Iemand ontslaan lijkt daarmee ook bijna onbestaande en het enige verloop dat een organisatie kent is het pensioen. Maar wanneer iedereen zich focust op dezelfde baan, die vaak een stapje hoger ligt dan hun huidige positie, dan kan een organisatie toch nooit iedereen tevreden houden? En los van de tevredenheid, want een Chinees zal zelden zijn/haar ontevredenheid uiten, hoeft HR ook geen alternatieve loopbaanbeleid te voorzien. Een verticale carrière is namelijk de enige carrière in hun ogen. Van een horizontale carrière of demotie hebben Chinezen nog nooit gehoord.

Is HR, en retentiemanagement, in China wel nodig?

De vraag is of HR überhaupt wel nodig is in China want een heleboel facetten die normaal tot het takenpakket van HR behoren vallen weg. Dit is ook het geval voor het ontwikkelen van een strategisch retentiebeleid. Onderwerpen als de balans tussen werk en privé is hier niet van toepassing terwijl dat in het Westen enorm belangrijk is en ook diversiteit is hier nog geen issue. Vrouwen hebben aparte banen en er is geen import van buitenlandse krachten nodig omdat er voldoende personeel is. Misschien kort door de bocht maar zijn HR professionals in China en omstreken wel nodig? En zo ja, wat zouden hun taken zijn? En betekent dit dat retentiemanagement enkel op gaat in economisch mindere tijden? Of wanneer er een krapte op de arbeidsmarkt is, want hier geldt immers een “war for job” en geen “war for talent”!

 

Dit was een blog van Lodi Planting voor het onafhankelijke kennisplatform retentiemanagementWilt u automatisch op de hoogte blijven van de meest recente blogs? Abonneer u dan op de nieuwsbrief en u ontvangt elke woensdag het complete overzicht. Ongeveer 1 keer per maand verschijnt er ook een thema-nieuwsbrief. Er bestaat ook een e-book: retentiemanagement – een ROI benadering dat u kunt kopen. Benieuwd wat ik zeg op Twitter of LinkedIn? Voeg me dan toe! 

2 antwoorden
  1. Sander Oldenkamp
    Sander Oldenkamp zegt:

    Typisch, ik las ‘sterven’ i.p.v. ‘streven’ in jouw zin ‘Daarnaast streven zij al van jongs af aan…’.

    Heb ik denk ik vanuit mijn onderbewustzijn jouw vraag ‘is HR wel nodig in China?’ beantwoord. Hoewel ik besef dat ik dit vanuit mijn westerse ivoren toren zeg; in veel Aziatische landen is er een gebrek aan menselijkheid. Het communisme heeft menselijkheid gedegradeerd tot zwakte. Vreemdgenoeg zie je deze attitude ook terug in Zuid-Korea en Japan.

    Dus op dit moment zal een HR-afdeling in veel Chinese bedrijven weinig impact hebben op de bedrijfscultuur en productiviteit. Voor China geldt dat dit denk ik slechts een kwestie van tijd is. De Foxcon suicides, de enorme kloof in productiveit van Amerikaanse werknemers en hun Chinese collega’s, de vermenging van andere culturen in China zal er denk ik voor zorgen dat er in de komende jaren een behoefte aan HR-beleid zal gaan groeien.

    Beantwoorden

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] talentvolle studenten en werknemers kiezen om voor hen te komen werken. In China kent men namelijk geen schaarste van talent. Ten tweede wordt China niet alleen maar gezien als een low-cost en goedkoop productieland (waar […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.