Voetbal, Retentie en prachtige ‘lessons to learn’

(redactie: retentiemanagement is al vaker met voetbal vergeleken zie deze en deze blog, maar deze blog bekijkt retentiemanagement vanuit een hele andere kant en speelt in op de huidige situatie bij Ajax.) 

Voetbal, zo weten we uit allerlei publicaties, is oorlog. Tenminste dat heeft ooit iemand eens een keer geroepen.  Als je naar de fanatiekste supporters van de topclubs kijkt dan lijkt het de waarheid als een koe.  Want er zijn in de loop van de jaren niet alleen vele gewonden gevallen maar ook zelfs doden.  Deden ze het niet onder elkaar, dan was het wel een supporter die jolig met zijn hoofd door het noodluik bovenin de supporters bus liep te joelen en even vergat dat er ook zoiets bestond als een viaductje hier of daar.  U leest, een foutje is al gauw gemaakt.

Mijn persoonlijke aandacht werd eigenlijk getriggerd door de ‘soap’, tenminste zo wil ik het graag noemen, bij Ajax. Men neme een voetballer in hard en nieren, diens simpele boerenwijsheden, en dan een zg. ‘geleerde’,  tenminste als je diens titels even op een rijtje zet ; Professor, Dokter en Meester in de verander management. En nu komen hier een paar ingrediënten, die mij aan het hard gaan bij elkaar.

Ik heb persoonlijk veel met IT change management, dat is ook verander management. Ik heb ook wel wat met Cruijff.  Niet zo zeer met voetbal maar wel de persoon Cruijff.  Tegen de heersende opvattingen en mores in gewoon lekker je eigenwijze zelf durven blijven. Geliefd en gehaat tegelijk. Hij heeft hele eenvoudige opvattingen die tegen de natuur van ‘bestuur’ in kan gaan, overigens, iets wat ik in mijn loopbaan ook vaker ben tegen gekomen.  De clash tussen IT vs Non IT. Maar soit, daar gaat het niet om.

Recentelijk heeft de hoge raad een aantal leden van de raad van commissarissen van Ajax terug gefloten omdat die heimelijk en onder ‘valse voorwendselen’ heeft getracht beslissingen te nemen en benoemingen uit te vaardigen waarbij men op een aantal punten de normen van goed fatsoen en behoorlijk bestuur heeft veronachtzaamd.  Enfin, het hele verhaal voorts kunt u lezen op http://bit.ly/wJaejL

Wat onbegrijpelijk is is dat er een ‘Verandermanager’, tenminste iemand die als zodanig als hoogleraar les geeft in die materie, zich als commissaris bij een grote beursgenoteerde onderneming, zoals Ajax in dit geval, geen oog bleek te hebben gehad voor de wensen en denkrichting van een ‘minstens aanzienlijk deel’ van de goegemeente, een andere koers te varen dan men eigenlijk al deed. Je zou, tenminste als je het artikel, en voorgaande artikelen en commentaren leest, bijna denken dat deze hoogleraar het allemaal zeer persoonlijk opneemt en een paar zaken klaarblijkelijk niet op ‘het netvlies’ heeft.

Ajax, household name, stakeholder en publiciteit

Je zou toch verwachten dat een hoogleraar verander management oog en de sensitiviteit heeft dat hij met regelmaat in de schijnwerpers zal staan en oog en oor zal hebben voor al die ‘stakeholders’, meningen en wensrichtingen? Immers, een medecommissaris, een supporter, kun je tenslotte ook zien als ‘stakeholder’, toch?  Je weet dat alles wat je zegt door veel mensen, in de wereld van de vluchtige hypes, alles wat je zegt word uitvergroot en een bepaalde impact zal hebben.

Kennis en kunde

Je zou verwachten dat iemand van een statuur van hoogleraar, het gevoel, visie en zakelijk inzicht zou moeten hebben om juist, de roep om grote verandering, binnen deze grote organisatie, juist te kijken naar die roep, de wensen die men te kennen geeft en daar iets moois van te maken. Het een ‘krankzinnig mooie’, ‘Once in a lifetime opportunity’, te vinden dat je op een dergelijk moment, op die plek staat, in de ‘spotlights’ iedereen te kunnen laten zien dat ……..

Practice what you preach ……

Even los van alle perikelen, zonder  ‘op de man te spelen’….. sec kijkend naar de gang van zaken in deze soap. Zie je dat ‘Ego’  hier uiteindelijk grote grafdelvers blijken te zijn die als ‘Grimm Reapers’ te werk gaan en niet door blijken te hebben dat men eigen naam, aanzien en reputaties grote schade aan het toebrengen is.  Als je je bezig houd met verander management, daar een expert in ben, dan moet je oog, oor en gevoel hebben voor die veranderingen en daar mede vorm aan kunnen geven  helaas …..

Zoals men ook in het bedrijfsleven ziet gebeuren met mensen die maar heel moeilijk met veranderingen kunnen om gaan en daarom grote veranderingen stagneren of ronduit trachten te saboteren, zo zie je in deze soap, uitvergroot, hoe het er elders in het bedrijfsleven weinig anders aan toe gaat wanneer ‘Ego’s’ van verschillende stromingen elkaar treffen.  Je ziet het in de politiek, bedrijfsleven en in de sport.

Top 4 procent

Eerder heb ik in een blog ludiek beschreven dat werkelijk grote ego’s, succesvolle ego’s, niet alleen met hun kop boven het maaiveld uit durven steken. Sterker nog. Zij stijgen volledig boven het maaiveld uit en houden zich vast aan eigen visie en de weg die zij zien en zij doen nog wat anders. Zo wijzen vele en verschillende onderzoeken uit.  Zij zorgen voor een gezonde zakelijke continuïteit door  verantwoordelijkheden te dirigeren, ruimte te laten aan anderen, noodzakelijke bouwstenen te voren en te kleuren zodat het uiteindelijke resultaat groot en grootser wordt.

Er zijn namelijk wetmatigheden die door hen worden herkend en één van de grootste wetmatigheden is ‘Daar waar je energie in stopt, zal bestaan’.  Stop je daar collectief energie in, dan word het Groots. Kijk maar naar de Bill Gates’, Steven Jobs, Richard Brandsons,  Joop van der Ende’s, John de Mols van de wereld.  Je vraagt je bijna af of Johan ……..

In elk geval zijn die ‘Groten’, zij die behoren tot de top 4% van de wereld die landschappen durven veranderen. Het is te hopen dat deze soap uiteindelijk het beoogde rendement zal gaan opleveren die velen zo graag wensen. Johan heeft in zijn eenvoud iets begrepen waar hij waarschijnlijk het predicaat   ‘Retentie’ niet aan zou hebben geplakt.  Ik weet niet wat mooier is.  Deze soap, de simpele boerenwijsheid van Johan of de clash van ‘ego’s’.

Als Hoogleraar Professor, Dokter, Meester Steven ten Have weer voor de klas staat nu maar niet roept,’Deze soap is wat ik ter lering mede heb veroorzaakt zodat ik dit de rest van mijn loopbaan u voor kan leggen als prachtig studiemateriaal…….’

Deze soap kent wat ‘ego’s’ betreft namelijk geen winnaars.  Dat is een les die alle betrokkenen klaarblijkelijk nog niet hebben geleerd.

Dit was een gastbijdrage van René Civile beter bekend als NumoQuest op het wereldwijde web. Vind je de kritische gedachten van Rene interessant? Volg hem dan op zijn Twitterprofiel.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.