Just a thought… over de Talent Manager

Menig maal kom je zogenaamde ‘Buzzwoorden’ tegen die tot ‘Goddelijke Hype’ zijn verheven. Talent Management is er zo eentje.  Even een tikje terug in de tijd.  We hadden te maken met een knettergekke ‘selfproclaimed’ psychiater genaamd Freud.

De IQ test is een theorie tot waarheid verheven

Met knettergek bedoel ik hier dan dat hij theorie tot een soort van waarheid wist te verheffen. Immers, iets waar je gevoeglijk collectief energie in stopt, gaat bestaan.  Zo ook een leugen natuurlijk.  Nu waren zijn werken dermate ingewikkeld dat er later andere stromingen, en dus andere inzichten, lees theorieën kwamen zoals die van Jung en Capiotti. Hieruit kwamen modelen en die modellen stonden aan de basis van menig onzinnige en stupide inzichten waar later de psychologie en pedagogie uit voort zijn gekomen.  Nog later kregen we te maken met de zg. Groninger Intelligentie Test, een test gehanteerd in Nederland en Belgie, waarmee we gingen bepalen wat het Intelligentie Quotient is van die of gene.

Dit soort testen zijn vervolgens tot een soort ‘waarheid’ verheven en als een soort van standaard, of opnieuw ‘uitgevonden’ en aangeboden,  ‘Beter goed gejat dan zelf dom bedacht’….. en worden tegenwoordig ‘en masse’ gebruikt om… Om wat eigenlijk? Als we even kijken naar realiteit en een stukje rede moeten we een beetje tot de volgende conclusie komen.

In het keurslijf vanaf de geboorte tot aan de CITO toets

Er is een dag dat u ter wereld kwam en toe begon het gedonder. Papa en mama, voor zover u die mazzel had, duwden u in een keurslijfje want papa en mama zijn nu eenmaal de baas. Hoe weerbarstiger uw natuur, des te groter de herrie in huis. Bon.

U gaat naar de lagere school en aldaar perst men u wederom in een keurslijfje. Lezen en schrijven zult gij en indien niet?  Het rietje van de nonnen is er klaarblijkelijk nog steeds. In het laatste jaar van het lager onderwijs bent u murw en braaf, indien alles goed is gegaan tenminste en gaat u mee doen aan iets wat heet ….. CITO.  Deze test gaat namelijk bepalen welke richting uw vervolgonderwijs zal worden. Ook hier kunnen we twee dingen bedenken. U staat ‘s morgens doodzenuwachtig op, of u hebt gewoon uw dag niet en?  Juist, een dramatische score.  In het andere geval?  Papa en mama gaan niet over één nacht ijs en laten u tot tranen toe, bij die meneer of mevrouw, oefenen in het maken van die test. Hoe dan ook? U bent altijd de klos.

Het is namelijk niet meer dan een momentopname en in tweede zegt het helemaal niets over uw natuurlijke gave en talent. Het laat alleen maar zien of u op die dag lekker bent opgestaan, of niet natuurlijk, en wat u heeft geleerd. Niet meer dan dat.

En dan komt U de Talent Manager tegen

U gaat naar een vervolgonderwijs in een richting door deze test bepaald en die zegt voorts weinig tot niets over uw persoonlijke ambities. Aldaar doet ook u uw stinkende best want de opleiding door papa en mama betaald moet natuurlijk wel tot een goed eind worden gebracht.  Daarna wacht u de grote boze buitenwereld.  Recruiters en managers liggen op de loer om u binnen te hengelen. U weer te kneden to iets wat hen voor ogen stond.  Namelijk u om te vormen tot iets wat die zelf niet hebben weten te bereiken en zij verzinnen daarvoor de mooiste woorden. Het laatste modewoord …  Talent Manager!!!  Zij nemen u nog eens een reeks testen af en gaan bepalen of u … Maar wacht … u bent ook niet van gister en wil als beste voor de dag komen en u …  U struint het internet af naar ….. juist, naar soortgelijke testen en u oefent zich groen en geel om ……. Om tot de conclusie te komen dat het enige waar zij en u uiteindelijk tegen aan kijken…… slechts een momentopname betreft die verder niets zegt.  Niet over wat u kan, wat u werkelijk bezit, wat u werkelijk in u heeft en bovendien, wat u wellicht bent vergeten…… diep weggestopt verborgen onder al die dingen die anderen van u verwachtten.

U bent 40 en zit nog steeds in het keurslijf

U bent veertig en veranderd van baan.  U bent ongelukkig en u heeft tot dan braaf gedaan wat er van u werd verwacht maar nooit gevonden wat u zelf zocht. Niemand die het werkelijk begreep en drie maal ontsnapt aan een burn out, komt u bij die hele leuke jongedame die zich ‘Talent Manager’ noemt, u eigenlijk een tikje op leeftijd vind maar soit, we hebben iedereen nodig.  Braaf maakt u uw testje en dat lieve huppelmutsje komt een uur nadien terug met de uitslag.  Plichtmatig gaat zij u vertellen wie en wat u bent en of u überhaupt wel talent bezit………  U ontploft!

Weggegooide latente talenten inzichtelijk maken!

Vrees niet als ik u laat zien hoe het er tegenwoordig aan toe gaat in meer dan 80% van dergelijke gevallen. De kans dat u iemand tegen komt die uw werkelijke latente talenten inzichtelijk maken kan, u werkelijk de goede richting op weet te helpen?  Alleen als u een begenadigd sporter bent, die vak idioot, die alles opoffert voor dat ene. Dat Hoogste.  De Bill Gates, Steve Jobs, Jean Marie Pfaff, Prince de Lignac, Kim Kleijsters.  Maar …….  U bevind zich, helaas,  in die hele grote groep van 95% van de grijze massa die niet met uw nek boven het maaiveld durft uit te werken want uw kop is u liever. U behoort niet tot die 4% subtoppers of die 1% werkelijke kampioenen die ‘Het’ hebben weten te maken ten koste van…..  Uw leven is u liever.  Sportje hier, kroegje daar, uw vrouw, man, kinderen …… vervlogen idealen omdat ……..   Omdat u net die ene niet bent tegengekomen die uw talent werkelijk hadden gezien en u werkelijk gebruik hadden laten maken van uw talent.

Want, evenals het hele kleine selecte groepje subtoppers en werkelijke toppers, zo geld dat ook voor die toppers die werkelijke Talent Managers zijn want ook dat talent, is bijzonder dun gezaaid.

Voor het vinden en vasthouden van talent? Heeft u een hele bijzondere zeef nodig.

Dit was een gastbijdrage van Rene Civile beter bekend als NumoQuest op het wereldwijde web. Vind je de kritische gedachten van Rene interessant? Volg hem dan op zijn Twitterprofiel.

3 antwoorden
  1. Veerle Huygen
    Veerle Huygen zegt:

    Ik geloof toch dat ik tot die kleine groep behoor van mensen die aandacht heeft voor het ware talent van mensen. Niet door allerlei testen, want daar geloof ik al lang niet meer in. Al heeft het ook zijn waarde als je er correct mee om gaat. Wel door écht te luisteren naar de verhalen van mensen. Juist die verhalen die mensen terug laat stralen.
    Ik geloof ook niet in talentmanagement voor the happy few in organisaties. Iedereen heeft talent. En organisaties kunnen maar echt bloeien als ze ook echt gebruik maken van ieders talent en ze elkaar stimuleren om elkaars talenten te ontdekken.
    Een interessant boek hierover trouwens is ‘Mindset’ van Carol S. Dweck.
    Alvast boeiende uitdagingen voor ieder die bezig is met deze materie.

    Beantwoorden
  2. jos van snippenberg
    jos van snippenberg zegt:

    Mooi Blog! Waarbij de spijker knetterhard op zijne kop wordt geraakt. Het wordt tijd dat de conversatie tussen individu en begeleider, coach, manager of teamleider wordt verbetert. Dat betekent het verruimen van de eenmalige “etiket” testen/assessments. Voor het behalen van effectiviteit, werkplezier en tevredenheid is echter meer nodig. Sturen op de “complete” individu. Continu monitoren en in dialoog over zaken die ertoe doen! Welke werkcontext doet u excelleren, wat maakt u onzeker, hoe wilt u leren en meer variabelen zodanig inregelen dat deze stimuleren. Op naar een wereld waarin iedereen met plezier waarde toe (blijft) voeg (t)en in werk

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.