Categorie Theorieën & Processen (retentie-management.com)
I-deals: De functie aan de competenties van mensen aanpassen

I-deals zijn Idiosyncratische deals: niet-standaard afspraken die individueel onderhandeld zijn tussen werkgever en werknemer. De term is in 2001 voor het eerst beschreven door Denise Rousseau. De I-deals leveren een win-win-win-situatie op: een win voor de werknemer, de organisatie en collega’s.

I-deals zijn op 13 december 2012 het centrale thema tijdens een avond over het ‘nieuwe-werken’ georganiseerd door de Gentse Alumnivereniging Psychologie (GAP) en de alumnivereniging van de faculteit Economie en Bedrijfskunde (VOSEKO).

Professor Aukje Nauta, hoogleraar Employability in Werkrelaties aan de Universiteit van Amsterdam opent de avond met haar presentatie Een andere kijk op arbeidsrelaties.

Bij het naar voor treden in de aula, betrekt ze direct het publiek: “Wie van jullie is net als mij hybride (werkt in loondienst en is tegelijkertijd zelfstandige)?”

Een hand opsteken, is veilig en voelt niet eng. Maar als Aukje de micro erbij pakt, hoor je toch wat geroezemoes: “Moet dat echt? Had ik mijn hand maar niet opgestoken.”

De meeste Belgen zitten niet op deze directe interactie te wachten. Maar het brengt wel betrokkenheid. En betrokkenheid is waar het om gaat bij het onderwerp I-deals.

Het ijs is gebroken, en Aukje gaat verder: “Wie het teveel vindt om vanavond 3 boeken te kopen (De collega’s werken thuis van Frank Van Massenhove en Free to work van Jan Denys) kan mijn boek Tango op de werkvloer gratis downloaden. Voor de samenvatting van Tango op de Werkvloer klikt u op de hyperlink.

Wie durft nog te beweren dat Nederlanders op hun geld zitten?

Kikker in de kookpot

Wat mij onmiddellijk triggert wanneer ze haar voordracht verderzet, is haar uitspraak: “Pas de mens niet aan aan de functie, maar de functie aan de competenties van de mens.”

Als metafoor gebruikt ze hiervoor een kikker in een kookpot: zet je een kikker in een pan kokend water, dan springt hij er gelijk uit. Maar zet je de kikker in een pan koud water en warm je het water langzaam op, dan blijft de kikker zitten tot hij dood is.

Wat ze ermee wil zeggen is: neem je verantwoordelijkheid en spring uit de kookpot nu het nog kan. Maak je wensen bespreekbaar bij je werkgever, zodat je inzetbaar bent en blijft.

Aukje vertelt over de veranderingen die mensen doormaken gedurende hun levensloop. Vroeger dachten mensen vooral aan verval bij het ouder worden. Vanaf hun 55ste hoorde je de mensen elkaar vragen: “Hoelang moet jij nog?”.

Maar tijden veranderen: de arbeidsmarkt wordt volwassener en mensen willen blijven groeien, naarmate ze ouder worden.

I-deals maken groei mogelijk

Om die groei mogelijk te maken, zijn I-deals een uitkomst. Voordeel van dit maatwerk is dat het leidt tot meer motivatie, meer innovatie en meer creativiteit.

Een potentieel nadeel is dat de sterkeren sterker worden en de zwakkeren zwakker omdat zij niet assertief genoeg zijn om te onderhandelen en een I-deal te sluiten.

Nederland wordt meestal bestempeld als voorloper, maar het compliment dat Aukje maakt, kunnen we in onze zak steken: “De Belgen zien I-deals in het kader van Het Nieuwe Werken. In Nederland zijn I-deals iets los, niet ingebed.”

Bedankt Aukje.

Aukje eindigt haar presentatie met een foto van een typisch Nederlands flatgebouw met wandelgalerijen en een aantal verdiepingen. De begane grond, de werkvloer, ziet het nut van I-deals en wil ermee aan de slag. Alleen de hogere verdiepingen zijn nog niet zover en dan is het lastig.

I-deals revolutionair: paneldiscussie

De vraag van de avond: zijn I-deals een revolutie in de manier waarop we werken in de toekomst organiseren?

Nee, zeggen pannelleden Jan Denys (corporate communication and public affairs manager, Randstad) en Ann Vermorgen (nationaal secretaris, ACV).

Jan Denys: “I-deals zijn niet-officiële regelingen en die zijn op dit moment niet mogelijk in de privésector.” Hij pleit voor goede collectieve overeenkomsten, omdat deze zouden leiden tot betere individuele afspraken.

Volgens Ann zijn I-deals niet het ideale systeem waardoor mensen langer willen gaan werken.

Wat ik me afvraag is of haar zienswijze een invulling van de vakbond is. Of denken werknemers er werkelijk over zoals zij stelt?

Enkel als we I-deals anders interpreteren, ziet Frank Van Massenhove (voorzitter directiecomité, FOD Sociale zekerheid) een revolutie in I-deals. Want hij ziet I-deals niet als dialoog tussen een individuele werknemer en werkgever. Hij ziet ze meer als een autonomie van teams om opdrachten onderling te organiseren.

Conclusie: I-deals lijken nog niet voor morgen. Aukje blijft monter: leer genieten van het proces van verbouwen, net zoals de Sagrada Familia. De opbouw duurt heel lang en eens het gebouw helemaal af is, is het tijd voor renovatie.

 

Dit was een gastbijdrage van Elke Leyman. Zij helpt jou met persoonlijke relatiegeschenken. Voor meer informatie kunt u naar haar website surfen of voeg haar toe op Twitter.

1 antwoord

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] aan een flexibel, open en gepersonaliseerd salarisbeleid op lange termijn. Dit zijn de zogenaamde i-deals toegepast in de […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.