De levenslijnlijn van motivatie door de ogen van NumoQuest

Zoals ik wel vaker doe,  lees ik flink wat af en begeef me veel op managements en coachingfora.

Het is altijd weer interessant aanbevelingen of invalshoeken te lezen van anderen.  Zo zie je vaak ook dat er bepaalde tendensen zijn waar plots iedereen aan mee schijnt te moeten doen.  Persoonlijk kan ik die beredenering niet ze heel erg volgen.  Plots schijnt de wereld te bestaan uit bepaalde typen managers of plots is iedereen behept met de gave talent te kunnen (h)erkennen  of ineens moet iedereen maar worden gecoacht.

Zo is dit ook met de motivatie van werknemers. Onze minister Kamp, zelf een nuchtere noordeling, kraait, tegen de stupiditeit van de tijdsgeest op, dat men als werkeloze desnoods maar bereid moesten zijn te verhuizen naar daar waar wel werk was. Want, de motivatie van de werknemer is vaak ver te zoeken en ik geloof dat een politieke graaier Jan Peter Balkenende het eens had over de afwezigheid van de ‘VOC geest’  bij de werknemers.

Laten we eens inzoomen op dat aspect. Die motivatie.  Wat motiveert mensen nu om juist dan, op een bepaalde leeftijd, op een bepaalde functie te gaan solliciteren? Dan komen we meteen bij iets heel interessants.

Jeugd

De jeugd, tenminste tot zo’n drieëntwintig jaar, is voornamelijk bezig met zichzelf, puisten, uiterlijk, gaming, elkaar, ‘de eerste keer’…..  de ‘zoveelste keer’, wederom zichzelf, en daarna misschien, als het in de genen zit, die ander.  Ja u leest het goed, ik kan het weten en mag het zeggen, ben behept met enkelen in huis. Motivatie? Ik zal u uitleggen wat hun motivatie is.  Eenvoudige zaken zoals eigen kleding opruimen, lichte huishoudelijke taken, iets triviaals als eigen boterham maken waarna even de moeite nemen alles weer op te bergen? You must be kidding.  Je kunt net zo goed een permanent PA systeem in huis bouwen die continue en monotoon die taken door het huis drilt alsof je iemand moet herprogrammeren.

Dit levert nog wel eens de nodige scheve gezichten op. Uw partner kijkt u nu en dan stuurs aan met een blik van ‘zit niet zo op die jongen te vitten….’ Als je als een halve drilmajoor bevelen blaft i.p.v. iets vriendelijks vraagt.  Reden dit te doen?  Omdat het anders niet gebeurd en jij jezelf nog steeds niet als de één of andere huissloof ziet. Let op wanneer deze jongeling iets voor zichzelf moet doen. Bijvoorbeeld de montage van een compleet gaming system in zijn eigen slaapkamer inclusief een 150 watt surroundsystem.  Wat ik hem nog niet heb vertelt, minor detail, dat er een extra verstopte hoofdschakelaar is bijgekomen. Juist, die voor de betreffende slaapkamer.

De motivatie van deze groep mensen is voornamelijk dusdanig op zichzelf gericht, om het liefst zonder noemenswaardige inspanning datgene voor elkaar te krijgen wat hen voor ogen staat.

Na het voortgezet onderwijs

Na het voortgezet onderwijs, tenminste wanneer men alles naar behoren heeft gedaan en een papiertje heeft gehaald, gaat de horizon verbreden.  Men moet gaan leren zichzelf op te peppen een eerste sollicitatie brief te schrijven.  Neen, de tijd dat we ergens blindelings aanklopten met de vraag, ’Ik zoek een leuke baan ….. heeft u ….’  Waarbij je bijna naar binnen werd getrokken om zoveel inventiviteit en eigen initiatief?  Neen die bestaat allang niet meer.  U heeft geprobeerd deze oudpuber het uit te leggen, die u dan vervolgens met meewarige blik heeft aangekeken of u van mars dacht te zijn gekomen. Waar haalt u lef en energie vandaan heb te vertellen hoe het er ongeveer aan toe zal gaan.

Na de zoveelste afwijzing dan volkomen uit pan gaat omdat ‘die idioten’ maar niet begrepen hoe geweldig hij niet was en wat hun verlies wel niet zou zijn.  Hij zou ze wel ……

Het licht

Na een tijdje begint het te dagen dat de grote mensenwereld iets anders in elkaar steekt en na wat ‘trial en error’  dan toch maar schoorvoetend zich in het keurslijf van het bedrijfsleven begeven.  Eerlijk is eerlijk, hij doet het niet slecht en krijgt daarvoor dan ook ‘leuk’ beloont.  Hij moet alleen nog leren dat wanneer hij al zijn eigen rekeningen zal moeten gaan betalen, binnenkort,  het plots een stuk minder leuk is maar soit.

Rond uw zevenentwintig, tenminste, het is een gemiddelde,  gaat men eindelijk licht zien.  Daarvoor is het slechts spelen en zoeken maar rond deze leeftijd wordt het menens.  Men kan zeggen dat men volle wasdom heeft bereikt en een aardig beeld voor zich heeft welke kant men op wil, en hoe men denkt dit te gaan doen.  Men wil zaken op een rijtje hebben en begrijpt dat voor niets alleen de zon werkelijk op gaat want aan vrijwel alle andere zakelijke zaken zit gewoon een prijskaartje.

Let the games begin

Daar waar men nu de smaak te pakken lijkt te hebben begeeft men zich op het terrein van de interne politiek.  Men gaat ontdekken hoe lijnen liggen, de formele, de informele en bij wie men moet zijn ‘dingen’ voor elkaar te krijgen en beter nog, hoe toch zo snel mogelijk een promotie te pakken te krijgen want, promotie betekend nog steeds een duitje extra.  Kan dit niet intern?  Dan deert dit hem tegenwoordig niet meer want elders kijken is heel gezond.  Concurrentie wordt alleen gezien als een stimulans nog beter en harder te gaan als die ander.

Veertig

Wanneer men rond de vijfendertig is, ook dit is weer een gemiddelde, dan wordt men geacht al een basis te hebben gelegd voor een solide voortgang.  Huisje boompje beestje, alles op een goede plek.  Beetje balans tussen zaken en privé, leuke auto, koophuis, flinke tuin, twee vakanties per jaar tot …..

Het kriebelt, vaak is er al getrouwd. Vaak zijn er al kinderen of in elk geval aanstaande.  Twee inkomens worden er één.  Verantwoordelijkheden verschuiven en plots.  Plots komt men tot conclusies dat men in de grote val is gestapt.  De valkuil die hoort bij het gewone leven.

U bent getrouwd, kostwinner en gewoon het haasje.  U werkt om een privé onderneming in de lucht te houden. Scheiden is niet altijd een optie want ook dan zult gij gewoon fors betalen. Wat allemaal als vanzelf is gebleken blijkt een mijnenveld waar kaartjes aan hangen. Alles kost u wat. Gestreken was, overhemden netjes gewassen,  de boodschappen gedaan, kinderen gevoed en gekleed, secundaire voorwaarden van uw partner en seks?  Tja daar moet zelf over worden onderhandeld uiteindelijk.  Voor niets gaat de zon op.

Motivatie ten tijde van crisis

Tot zover in het kort de vogelvlucht die gewoon op gaat voor elke mannelijke werknemer, als alles een goede gang is gegaan maar wij weten inmiddels dat die goede gang ook plot kan omslaan. Uw motivatie wordt anders wanneer er een crisis is uitgebroken en uw werkgever er alles aan is gelegen juist u, als duurstbetaalde kracht, er als eerste van de balans af te krijgen exit.  Sans rancune uiteraard want het is crisis dat begrijpt u toch zeker wel. Het is niets persoonlijk.

Plots bent u gemotiveerd om zo snel mogelijk, met al uw kennis, kunde en ervaringen, weer aan de slag te komen. Een uitkering is aardig maar een goed inkomen beter.  Die motivatie, ten tijde van crisis, is ook aan bederf onderhevig.  Want ziet u, zo makkelijk als werkgevers, met medewerking van de politiek, van hun personeel af wisten te komen omdat,  zo zeer is ook de motivatie van veel mensen aan verandering onderhevig.

Markt van vraag en aanbod

De markt moest flexibeler zo roept men hard en we moeten met zijn allen het liefst aan de 0 uren contracten of zzp-er worden.  We moeten concurreren.  Het oostblok komt bij de EU en de hele goedkope krachten, goudzoekers, hebben het volledige recht de arbeidsmarkt te overspoelen want de EU geeft hen dat recht sterker nog,  zij blijken meer rechten te kunnen claimen dan de autochtone bevolking en zo, en zo mijn beste lezer, lezeres,  zien we wat dit met de motivatie van de werknemer doet uiteindelijk.

Die motivatie kent alleen economisch financiële motieven en daar waar onze voorgangers hele triviale zaken heeft opgebouwd zoals Respect, Solidariteit, Saamhorigheid, Kennis, Betrouwbaarheid, zo heeft de politiek en de zakenwereld deze aspecten binnen de voorbije drie jaar volkomen de grond in geboord.

Uiteindelijke schade?

Werkgevers, opdrachtgevers en politiek klagen steen en been.  Men kan de  juiste kandidaat maar niet vinden. Men kan geen betrouwbaar personeel meer vinden.  De garantie en kwaliteit van geleverde diensten gaat zienderogen achteruit.  De solide positie op de lijst van betrouwbaarheid, bedrijfsreputatie en kwaliteit is van de top vijf positie in drie jaar tijd tot positie zesentwintig gedaald.

Leeftijdsdiscriminatie is schering en inslag. Politici buiten over elkaar te roepen dat zij die nu nog geen baan hebben klaarblijkelijk niet gemotiveerd genoeg zouden zijn om……  We hebben het nog even niet over het gegeven dat er meer mensen uit treden, de babyboomers dan dat er tot de arbeidsmarkt toetreden. Men zou bijna zeggen dat politici en werkgevers nog even niet helemaal doorhebben dat zij zelf aan de basis hebben gestaan van de huidige stand van zaken.

Nog even, dan is er weer een hele eenvoudige motivatie van de werknemers die nu nog aan de kant staan. Want ik kan u verzekeren dat er nog veel zeer capabele werknemers aan de kant staan te wachten gewoon weer in te kunnen stromen omdat …….

Hun motivatie?  Hard Cold Cash. De motivatie van de werknemer en opdrachtgever en politiek? Die is al niet zo spannend meer want we hebben gezien wat hun motivatie is. Hard Cold Cash. Dit in weerzin van al die managements artikelen die zo graag anders pretenderen.

[box type=”info” style=”rounded”]Deze blog heeft de motivatie van medewerkers als thema. Klik op de hyperlink voor de beste blogartikelen over motivatie?[/box]

Dit was een gastbijdrage van René Civile beter bekend als NumoQuest op het wereldwijde web. Vind je de kritische gedachten van Rene interessant? Volg hem dan op zijn Twitterprofiel.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.