Diversiteit is hot. Jan Denys sprak erover in Terzake. Het moet als uitdaging worden bezien. En ik bouw mijn retentiemanagement argumentatie onder andere rond diversiteit. Nu blijkt uit onderzoek dat bedrijven met een hoge diversiteit winstgevender zijn. Het gaat hier niet over meer vrouwen in de top, want de emancipatie van de vrouw is intussen achterhaald blijkt uit het artikel: jonge vrouwen blijken nu meer te verdienen dan jonge mannen.
Nee, het gaat hier over strategisch beleid rond diversiteit. Het toeval wil dat de onderzoekers pleiten voor diversiteit op de agenda van de CEO.
“Diversiteit wordt door veel organisaties nog steeds gezien als een klein onderdeel dat bij HR thuis hoort. Het tegendeel is waar. Diversiteit is een strategisch onderwerp dat op de agenda van de CEO thuis hoort,” zegt Jan-Pieter Ebben, project manager bij Roland Berger.
Dat willen we natuurlijk allemaal, maar diversiteit is in de meeste gevallen een klein onderdeel van HR. Hoewel ik ook pleit voor een diverser personeelsbestand, maar dit op een andere manier wil bereiken, lijkt mij het kortzichtig om diversiteit zo’n grote rol toe te delen. Wat kan er nu in hemelsnaam strategisch worden besproken rond diversiteit? En welke grote rol is er hier dan weggelegd voor HR?
We praten hier toch nog altijd over mensen in een organisatie. Zij worden daar werknemers genoemd en HR heeft de plicht om goed voor het personeel te zorgen op de manieren die organisatie daarvoor heeft beschreven. Het maakt mijn inziens dus niet uit of het om een man of vrouw gaat, een allochtoon of autochtoon, enzovoorts. HR heeft voor iedereen te “zorgen”.
Hoe denken jullie hierover?
Retentiemanagement – een ROI benadering (e-book)
Recente Reacties